Interview met moeder Carla
“Bij veel mensen zie je dat als er een van de partners ernstig ziek is je dichter bij elkaar komt. Dat was bij ons helaas niet zo. Ik merkte dat alle aandacht van mijn man naar onze dochter ging, hij zag me totaal niet meer staan. Ik merkte dat we langzaam afgleden, we hadden voortdurend ruzie. Het maakte mijn man agressief. Logisch dat onze dochter veel huilde, slecht kon slapen, angstig was en maar niet zindelijk werd. Ik zocht in die tijd voorzichtig contact met een maatschappelijk werker."
CJG
"Na weer een ruzie, waarbij ook de politie werd ingeschakeld, moest er echt iets gebeuren en kwam ik terecht bij het Centrum voor Jeugd en Gezin in onze gemeente. Ik werd daar prettig opgevangen en werd doorgestuurd naar Bureau Jeugdzorg. Plotseling gebeurde er heel veel tegelijk; de kinderrechter en de Kinderbescherming bemoeiden zich er mee en vroegen zich af ik in deze situatie wel een veilig thuis aan Mika kon bieden. Het koste mij heel veel energie om iedereen daarvan te overtuigen."
Lindenhout
"Toen ik van Bureau Jeugdzorg hoorde dat ik een begeleider kreeg van Lindenhout was ik toch wel even angstig, ik was bang dat die hulpverlener misschien wel zou besluiten Mika bij me weg te halen. Die onzekerheid heeft gelukkig niet lang geduurd, hij kwam juist om me thuis te helpen. Mika is dus thuis gebleven, mijn ex is verhuisd."
Video home training
"Aan het begin was het wel raar, dat iemand wekelijks langskomt om te kijken hoe jij het als moeder doet. Maar ik kon er wel aan wennen. We schreven samen op wat we wilden bereiken. De begeleider maakte video-opnames van mij en Mika en samen met hem bekeek ik de film om te kijken wat er al goed ging en wat nog niet lekker liep. Daar ging ik dan mee aan de slag.
Toen het beter ging kwam de begeleider minder vaak. Maar dat vond ik niet erg, ik wist dat ik hem altijd kon bellen.”
Speltherapie
De begeleider van Lindenhout wees Carla op de mogelijkheid om met Mika speltherapie te doen. Een jong kind zoals Mika dat veel heeft meegemaakt kan daar vaak moeilijk over praten. In spel, maar ook in tekeningen of gesprekjes kan een kind gemakkelijker laten zien waar het mee worstelt. “Samen spelletjes doen en kletsen is leuk. Zo samen bezig zijn gaf me de kans om weer een band met mijn dochter op te bouwen, we kwamen langzaam weer naast elkaar te staan, Mika mocht weer kind zijn en ik voelde me steeds meer moeder.
Toekomst
"Ik heb weer een positieve kijk, hoewel er best nog wel wat geregeld moet worden. Mika volgt een zindelijkheidstraining. En hoewel Mika haar vader regelmatig ziet moeten we nog steeds afspreken hoe we alles gaan regelen. We zullen allemaal aan een nieuw ritme moeten wennen. Daar kan ik zelf nog wel wat hulp bij gebruiken.”


