Paginakop

De eenzame moppentopper II

Een aantal weken later zag ik Mario weer in de speeltuin. Hij was aanmerkelijk afgevallen. Iets later vertelde hij me dat hij in totaal 25 kilo was afgevallen. Ik bewonderde hem ervoor.

We groetten elkaar en ik zat net in een boek te lezen toen Mario naar me toe kwam. 'Mag ik u een paar moppen vertellen?' Ik ben zelf niet zo’n moppentopper; of ik vind ze niet grappig of ik snap ze niet, zei 'nou vooruit één'. Daar nam Mario geen genoegen mee en na onderhandelen kwamen we uit op drie moppen.

Zelf verzonnen
Ik legde mijn boek weg. Mario vertelde me geen drie, maar meer dan tien moppen. Ondanks dat er één op het randje was, waren ze erg grappig. Toen ik vroeg hoe hij al die moppen kon onthouden, vertelde hij me dat hij de meeste zelf had verzonnen. Ik dacht: Goh, hij is nog slimmer dan ik dacht. Toen we uitgelachen waren, vroeg ik of hij wel eens heimwee had naar huis. Drie tranen biggelden over zijn wangen. Samen keken we zwijgend naar de spelende kinderen om ons heen. Hoe zouden zij zijn verdriet kunnen doorgronden?

Toen ik 's avonds een mop aan mijn man wilde vertellen, had ik er niet één onthouden. Mario, ik hoop dat je je humor behoudt in het leven. Humor houdt je in leven.

Lees volgende week deel III van 'De eenzame moppentopper'.

Share |
Disclaimer

De mening die in dit blog wordt geuit vertegenwoordigt niet noodzakelijk de formele opvatting van Lindenhout. Meer weten?