Paginakop

De eenzame moppentopper III

Twee weken later had Mario de weg naar mijn deur gevonden. Ik had hem uitgelegd waar we woonden. Honderd stappen van zijn huis vandaan.

Mario viel met z’n neus in de boter. Het huis was vol met kinderen en we gingen net Cluedo spelen. Na een ingewikkelde uitleg werden Mario en ik partners. We speelden het allebei voor het eerst en we waren opgewonden blij. Samenzweerderig overlegden we samen over onze strategie. Mario had het spel sneller door dan ik en dankzij zijn denkvermogen wonnen we. Met vreugde sloegen we een high-five.

Geslaagde middag
Toen ik daarna pannenkoeken aan het bakken was en de kinderen elkaar belaagden met verfpistooltjes buiten, was ik tevreden over de geslaagde middag. Mario toonde de meeste social skills toen Arianne huilend binnen kwam, omdat ze het spel niet helemaal begreep. Hij nam haar op sleeptouw en Arianne mocht samen met Mario meedoen. Na deze gezellige middag vond Mario nog een aantal keer onze voordeur. Onze zoon Tim en Mario vonden helaas geen aansluiting en na een poosje kwam hij niet meer. Ik kon niemand iets kwalijk nemen. Af en toe zie ik Mario lopen. Hij ziet er nog even eenzaam uit. Lieve Mario, wip af en toe nog even langs, wie weet wordt het weer zo gezellig.

Share |
Disclaimer

De mening die in dit blog wordt geuit vertegenwoordigt niet noodzakelijk de formele opvatting van Lindenhout. Meer weten?