Paginakop

Een koekje van eigen deeg

Henry had net Arianne naar bed gebracht. Toen Henry en ik wat zaten te kletsen in de keuken, klommen Tim en Fleur gezellig bij ons op schoot. We genoten van dit kostbare moment en ik wilde dit niet zomaar voorbij laten gaan.

De laatste weken was het best druk geweest en had Arianne een hoop energie gekost. Ik denk voor ieder van ons. 'Laten we een gezinsvergadering houden' stelde ik voor. Tim en Fleur vonden dit reuze interessant klinken en voelden zich nog groter dan ze al waren. Iedereen stemde in.

Gezinsvergadering
'Nou' zei ik 'dan wil ik van iedereen één leuk ding horen over Arianne en één ding dat je best irritant aan haar vindt'. Tim en Fleur keken op, goh dat wordt je niet zo snel gevraagd. Ze waren wat voorzichtig. 'Goed', zei ik, 'dan begin ik'.

Zo konden Henry en ik op kindniveau heel goed het één en ander uitleggen over Arianne. We vertelden dat Arianne geen leuke start heeft gehad in haar leventje. Dat ze vroeger als ze verdrietig  of alleen was, niet altijd getroost werd. Tim en Fleur waren stil en luisterden aandachtig. We legden uit dat Arianne niet helemaal geleerd heeft te vertrouwen op grote mensen en dat dat de reden is waarom Arianne het nog wel eens moeilijk heeft. Als je snapt waarom ze soms boos doet of onaardig, kun je er beter mee omgaan.

Toen waren Tim en Fleur aan de beurt. Ze voelden zich nu vrij om hun verhaal te vertellen. We waren blij met hun openheid en konden meteen wat nieuwe afspraken maken voor de toekomst.

Een Herson-koek
Fleur nam het laatste woord van de vergadering en kwam met een idee. 'We gaan in het geheim een Herson-koek maken, want we heten immers Herson. 'Wat is dat dan Fleur?' 'Nou', vertelde ze, 'als er een nieuw kind op school komt, wordt er een koek gebakken. Zo weet hij of zij dat ze er echt helemaal bij horen. Als wij dat ook voor Arianne doen, weet ze dat ze een echte Herson is en er helemaal bij hoort.' Ik vond het briljant.

Toen Henry en Arianne zondagmiddag weg waren, hebben Tim, Fleur en ik een prachtige grote koek gebakken en versierd. Arianne was er erg blij mee en gaf iedereen, tot de poezen toe, een dikke knuffel.  Ze snapte de boodschap goed. Arianne heeft dan wel niet onze genen, maar nu is ze echt een 'koekje van eigen deeg'. Met z’n allen, ons gezin van vijf, hebben we de koek smakelijk opgepeuzeld.

Succes!
En de gezinsvergadering ? Die is een groot succes en elke zaterdagavond gaan we er voor zitten.  Henry is voorzitter en ik notuleer (leuk voor later). Fleur doet de rondvraag en zwiept met haar armen de vergadering tot gesloten. En als Arianne iets meer geoefend is in geconcentreerd luisteren, mag ze ook mee doen.

Share |
Disclaimer

De mening die in dit blog wordt geuit vertegenwoordigt niet noodzakelijk de formele opvatting van Lindenhout. Meer weten?