Weblog van Wouter
Schoolkamp
Voor ik het wist had ik op mijn hand opgestoken om me als vrijwilliger op te geven. Tijdens de ouderavond van de klas van Karel onze pleegzoon werd de vraag gesteld wie het kookteam voor het kleine zomerkamp van groep 5 wilde versterken.
Goed doel
In mijn achteruitkijkspiegel zag ik de vrouw huilend naar binnen vluchten. De man bleef staan, maar staarde me verslagen na. Ik gaf voorzichtig een dotje gas om de hele scene niet langer dan nodig te laten duren. Voorzichtig, omdat er een vouwwagen aan mijn trekhaak zat gekoppeld.
De huisarts
Karel was een mager kereltje van zeven toen hij met veel bravoure ons huis binnenwandelde. Hij werd bij ons gebracht door zijn voogd, samen met een tasje dramatische kleding waarvan driekwart te klein was.
