Weblog Arjan
Twitter ...
Sinds een jaar ben ik als ambulant hulpverlener aan het werk met de module kamertraining. Ik begeleid jongens en meiden in hun weg naar een zelfstandig bestaan. De jongeren hebben de meest diverse hulpvragen, soms heel direct, soms minder direct.
De groep bestaat niet
En daar loop je dan, een groot gebouw uit, met nog heel veel andere mensen. Een paar mensen blijven nog even staan, anderen vertrekken met hun fiets, sommigen worden opgehaald door een taxi. Net als jij.
Het monster
De wekker zegt dat ik op moet staan, de douche kondigt een nieuwe dag aan, het ontbijt wil zijn nuttige stoffen aan mij kwijt. Ik omarm een bak koffie en stap semiwakker mijn auto in.. Een dik half uur heb ik de tijd om nog wakkerder te worden, de autoradio als nuttig hulpmiddel. Ik merk dat ik op weg naar mijn werk de informatie die ik nodig heb om goed te presteren, langzaam laat binnensijpelen.
Lindenhout 2.0
Heb je dat ook wel eens? Dat je nadenkt hoe de toekomst eruit zou zien? Wat over 20 jaar de normaalste zaak van de wereld zou zijn? Een manier van leven waarvan je nu nog het idee hebt dat zoiets nooit mogelijk zou zijn?
