Paginakop

Blog: YOIN begeleider aan het woord

Even mezelf voorstellen. Mijn naam is Sofia Amini en sinds januari 2016 ben ik een van de gelukkigen die een aantal van minderjarige vluchtelingen mag begeleiden met ons team in Doetinchem.

Tijdens mijn HBO opleiding Pedagogiek op de HAN heb ik op de banenmarkt een aantal medewerkers van Lindenhout gesproken. Het motto ‘Sterk voor kinderen’ is mij nog altijd bijgebleven. Toen ik de vacature voor YOIN-begeleider als nieuwe tak van Lindenhout zag, kwamen al mijn herinneringen naar boven, aan toen nog AMA klasgenoten, het volgen van ISK en ervaringen van mezelf als jonge vluchteling.

Op de eerste informatieochtend van Lindenhout was mijn beeld helemaal compleet. Als ik mijn eerste indruk via een metafoor zou beschrijven, dan kies ik een bloem. Een bloem die nog in de knop zit, van de buitenkant is een stengel met kelken te zien. De bladeren, kleur en geur van de bloem ruik en zie ik pas op het moment dat het volop in bloei is. En oh ja, dat is nu wel het geval. Sinds half januari zie ik iedere dag concreet meer van YOIN in de praktijk. De eerste vijf huizen zijn bewoond door de jongeren, de jongeren hebben een naam en een verhaal. Ook al kunnen ze meestal niet veel vertellen, maar hun blik zegt veel.

Eenmaal in huis, de YOIN-begeleiders hebben vooraf alle organisatorische zaken uitgevoerd, tot aan de tandenborstels en boodschappen voor de eerste dagen. De YOIN-begeleider draagt extra zorg voor een warm ontvangst en overdracht met de voogd.

Het valt mij op dat alle vijf huizen op hun eigen manier zijn opengegaan. Het komt door het feit of het om jongens gaat of meisjes. Jongens komen binnen met weinig spullen en vragen meteen naar de organisatorische zaken. Meisjes daarentegen komen binnen met veel spullen en knuffels. Ons laatste huisj is per 18 februari bewoond met vijf meiden uit Eritrea. Na het kennismaken onder het genot van een kopje thee en koffie vroegen ze om het huis te mogen zien. Na dertig minuten waren de slaapkamers verdeeld en de meiden vroegen ons om mee te helpen met het ophangen van de slingers. Want het was feest, “nieuw huis, feest!” zei een van hen. De volgende dag vroegen ze om de buurt te verkennen met o.a. de supermarkt. Ze hebben ook meegedaan met het uitdelen van de kaarten aan de buren. Op andere twee huizen is dit proces gevorderd, de jongeren hebben al een kennismakingsafspraak staan met hun buren in hun nieuwe huis.

Kortom, de volgende sleutelwoorden passen het beste bij het begeleiden van onze jongeren: participatie, balans, flexibiliteit en vraaggericht werken. De begeleiders communiceren dagelijks rondom de geplande taken om het balans tussen organisatorische en pedagogische taken te behouden. We komen iedere dag in de huizen en spreken de jongeren. De jongeren geven aan de huizen fijn te vinden, “Doetinchem is groot, niet saai”. Maar ze missen de vrienden in het AZC en school.

Er zijn zeker in het begin zaken geweest waarbij zowel van de begeleiding als de jongeren geduld en flexibiliteit werd gevraagd. Bijvoorbeeld het inschrijven van onze jongeren bij de huisarts verliep stroef. Door steeds zich te focussen op wat wel goed gaat, wederzijds respect en open houding overwinnen we niet alleen lastige situaties, maar fungeren we tevens als voorbeeldfiguur voor onze jongeren.

Mijn perceptie komt overeen met het beeld dat ik had van het werken als YOIN-begeleider en ik ben trots bij te kunnen dragen aan deze maatschappelijke taak.