Paginakop

Interview met Christa

Christa is een alleenstaande vrouw en biedt weekendpleegzorg. Dit betekent dat ze, naast haar baan bij Albert Heijn, thuis pleegkinderen begeleidt in weekenden of op vrije dagen. Sommige van haar pleegkinderen wonen nog thuis bij hun ouders, anderen wonen in een leefgroep.

“Ik ben nu vier jaar pleegmoeder en begeleidde tot nu toe vier pleegkinderen voor kortere of langere tijd. Soms ging het moeizaam en moesten we stoppen. Bij andere kinderen was er een betere klik. Bijvoorbeeld bij een jongen die regelmatig een weekend bij mij was, dat haalde de druk van het gezin van herkomst af. Het maakt mij niet uit hoe lang een kind hier blijft, als ik maar weet dat het er profijt van heeft. Ik geef de voorkeur aan oudere pleegkinderen, vanaf 10 jaar. Ik heb geen zin in ‘ukkerigheid’, dat ik bijvoorbeeld mijn kaarsjes niet aan kan doen of dat mijn aanrechtkastjes niet vol mogen staan met huishoudelijke middeltjes. Het kind moet in mijn huis kunnen meedraaien.

Alleenstaande pleegouder kan wel
Heel lang geleden begon ik over pleegkinderen te denken. Maar mijn toenmalige man vond het niets. Over kinderen van onszelf hebben we nooit nagedacht. ‘Dat zijn we vergeten onderweg’, zeiden we wel eens. Toen onze relatie eindigde en ik voor mezelf de boel weer een beetje op de rit had, kwam het idee om pleegouder te worden weer boven drijven. Eerst dacht ik dat je als alleenstaande geen pleegouder kon worden. Ik belde een vriendin bij jeugdzorg en kwam vervolgens bij Lindenhout terecht. Ik doorliep de selectie  en daarna ging de bal rollen. Het heeft vrij lang geduurd voordat ik mijn eerste pleegkind kreeg: bijna een jaar. In de kroeg stonden boomerangkaarten met een oproep van een pleegkind en ik baalde ervan dat ik nog geen pleegkind had. Ik stopte bij Albert Heijn met volledig leidinggeven. Dat was een switch. Maar ik wil niet daar op mijn tenen moeten lopen waardoor ik vervolgens thuis niet de rust heb om er te zijn voor degene die het nodig heeft. Deze beslissing bevalt me tot nu toe heel goed.

Ze moeten al zo veel
Een pleegkind komt om het weekend of twee dagen door de week. Ik kan mijn werktijden daarop aanpassen. We doen samen leuke dingen of we hangen voor de tv. Dat mag van mij want ze móeten al zo veel. Het kind moet na school naar de naschoolse dagopvang, omdat hij zo min mogelijk thuis kan zijn. Wat is er dan lekkerder dan met een fles cola en een zak chips een filmpje kijken? Op dit moment heb ik geen pleegkind. Dat mis ik. Het is voor mij een moment van rust als ze er zijn. Eigenlijk ben ik daarnaast altijd bezig. Ik heb een leuke vriendenkring en ga veel de stad in. Met een pleegkind kan ik ook eens lekker op de bank blijven zitten. Het heeft twee kanten en dat is heel leuk.

Zo’n ukkie met z’n rugzakje
Een van mijn pleegkinderen heeft hechtingsproblematiek, hij woont in een leefgroep. Ik word er helemaal warm van als zo’n ukkie met zijn rugzakje bij de voordeur staat en dat hij het fijn heeft bij je. Hij was anderhalf jaar bij mij en het afscheid nemen was moeilijk, maar ook wel oké. Hij heeft bij mij toch wat opgepikt. Soms moet je accepteren dat je echt niets aan de situatie of aan het kind kunt veranderen. En het is fijn dat je toch bagage kunt meegeven. Hij kreeg weer contact met zijn vader en gaat nu om de twee weken een weekend naar zijn vader. Het is fijn dat dat nu weer kan. Dan hebben we het goed gedaan met elkaar.

Pleegzorg hoort bij mij
Bij het laatste pleegkind ging het thuis helemaal mis en eigenlijk zou ze in een pleeggezin moeten, helemaal uit huis. Daar heb ik over nagedacht. Ze is 12 en kan ook wel even alleen thuis zijn, ze weet dat ze huiswerk moet maken. En ik kan op mijn werk ook afspreken dat ik dan tot 4 uur werk. Uiteindelijk heb ik besloten om nog even te wachten, ik ben er nog niet helemaal klaar voor. Misschien over vijf jaar, dan ben ik ook wat rustiger. Ik heb nu af en toe nog zin om de stad in te duiken. Pleegzorg hoort wel bij mij, het is een deel van mijn leven geworden. Dus fulltime pleegzorg zit al wel in mijn hoofd.

Zorg voor een back-up
Mijn vrienden vinden het helemaal geweldig dat ik pleegmoeder ben. Ook mijn ouders, broers en schoonzussen staan allemaal achter me en ze ondersteunen me. Ik kan bij ze terecht en mijn verhaal bij hen kwijt. We doen samen ook veel leuke dingen, want in mijn eentje gaat het niet altijd. Ik zou andere alleenstaande vaders en moeders zeker adviseren pleegouder te worden, het verrijkt je leven. Zorg wel voor een back-up. Je moet op mensen kunnen terugvallen als je het zelf even niet ziet zitten. Natuurlijk is er de pleeggezinbegeleider, maar je familie en vriendenkring is daarnaast erg belangrijk.

Pleegzorg geeft mij rust en ook een rijk gevoel. Een klein druk meisje dat hier op de bank zit na school, haar duim in haar mond doet en en zo heel langzaam lekker in slaap sukkelt. Ze vindt rust, want ze valt niet in slaap als ze zich niet prettig voelt. Als ik dat zie gebeuren vind ik het heerlijk om pleegmoeder te zijn.”

Share |

De mening die in blogs worden geuit vertegenwoordigen niet noodzakelijk de formele opvatting van Lindenhout. Meer weten?

Waar moet ik zijn?

.

Folder Aspirant Pleegouders

Nieuwsbrief Pleegzorg
Meldt u aan voor de Nieuwsbrief Pleegzorg
*