Paginakop

Pleegmoeder Leonie vertelt

Leonie is pleegmoeder en begeleidt met haar partner Rob twee pleegkinderen, Mithun van 17 en Pjoter van 16 jaar. De jongens gaan beiden naar de middelbare school en zitten in hun eindexamenjaar.

‘Mijn eerste baan was op mijn 17e in een kindertehuis. Al vanaf die tijd wilde ik pleegmoeder worden. Dat moet toch anders kunnen, dacht ik toen en nu heb ik als pleegouder de mogelijkheid om het op mijn eigen manier te doen.
Intussen heb ik in verschillende soorten zorg gewerkt, de meeste tijd in de verslavingszorg. Met de ervaring uit de zorg was het voor mij geen grote stap om pleegouder te worden. Mijn mening is dat kinderen in een gezinssituatie moeten kunnen opgroeien.’

Pappie en mammie
‘We hebben ons in 2006 aangemeld bij Lindenhout met het idee dat we een stel jongeren een zetje in de goede richting zouden gaan geven. We hebben toen al direct gekozen voor tieners. We wilden in ieder geval geen pappie en mammie gaan spelen. We staan meer naast elkaar, gaan uit van vertrouwen, willen een klankbord voor de jongeren zijn. Maar we nemen ook gewoon de opvoedrol en geven aan waar voor ons de grens ligt.’

Matching
‘Het duurde nog wel even voordat de eerste jongere daadwerkelijk voor de deur stond. Matching is toch een heel gepuzzel. Voordat de goede match was gemaakt kwamen er drie jongeren voorbij die uiteindelijk niet pasten in onze situatie. Bij elkaar heeft het meer dan een jaar geduurd. Wij hadden daar geen problemen mee, we dachten, het komt wel. In ieder geval waren we er helemaal klaar voor, we hadden zelfs een groter huis gevonden omdat we wisten dat op korte termijn ruimte nodig hadden.’

Eerste plaatsing
‘In 2009 was het dan zover en maakten we kennis met Mithun, een jongen van 14 jaar. Een gesloten jongen, die moest groeien, van jongetje tot jongere. Nu, na drie jaar, is hij in alle opzichten gegroeid maar we blijven alert, blijven met hem communiceren. Mithun heeft altijd contact gehouden met zijn moeder en de rest van zijn familie. En sinds het afgelopen jaar gaat hij weer op bezoek bij haar. Voor Mithun lijkt de weg vrij om weer naar huis te gaan.
Een jaar later, in 2010, kregen we een tweede pleegkind in huis. Pjoter is nu 16 jaar.’

Vakantie
‘Pjoter gaat twee keer per jaar in de vakantie naar zijn vader in het buitenland. In de kerstvakantie was Mithun bij zijn moeder als voorbereiding op het moment dat hij weer definitief naar huis gaat. Zo waren Rob en ik voor het eerst sinds drie jaar weer eens met z’n tweeën thuis.’

Familie-plattegrond
‘Ik had vroeger in mijn werk al wel gemerkt dat pleegkinderen heel loyaal bleven naar hun biologische ouders. Ook Mithun trok veel naar zijn familie, maar het was moeilijk om daar met hem over te spreken. Natuurlijk wilden we niet tussen hem en z’n familie gaan staan, maar we wilden wel kunnen praten over zijn uitstapjes naar familie. Dat was lastig omdat hij weinig spraakzaam is en wij bovendien moeite hadden de namen te onthouden van al zijn tantes, ooms, neven en nichten. We vroegen hem voor ons op papier een overzicht te maken van zijn familie . Zo wisten we in ieder geval bij wie Mithun was als hij bij familie op bezoek ging. Zo konden we gemakkelijker met hem over zijn familie praten. Die belangstelling deed hem goed.’

Begeleiding
‘Met de komst van een pleegkind komen er ook professionals over de vloer. We hebben te maken met de voogd van het kind, de ambulant begeleider van het gezin en ons eerste aanspreekpunt, de pleeggezinbegeleider. Aan het begin hadden we regelmatig contact met de begeleider en de mensen die de kinderen daarvoor hadden opgevangen. Nu hebben we hooguit eens per drie maanden een afspraak met onze begeleider en voor allebei de jongens eens per half jaar een hulpverleningsgesprek waarbij alle betrokkenen aanwezig zijn.

De samenwerking is over het algemeen goed, maar ik ben het niet altijd eens met de conclusies. Mithun bijvoorbeeld is tevreden over zijn sociale contacten, terwijl ik vind dat hij moet leren meer voor zichzelf op te komen en contact te maken, zodat hij zich straks kan redden als hij als student op zichzelf woont in een vreemde stad. Wat mij betreft mag een professional over dit soort onderwerpen wat dieper gaan en doorvragen.

De dag van Leonie
‘De dag begint op tijd, we staan om 6.30 uur op en zitten om 7.00 uur aan het ontbijt. Rob en ik vullen de broodtrommels van de jongens, dat zien we als onze taak, waardoor de jongens ook onze zorg voor hen ervaren. We ontbijten in principe met z’n vieren, maar Mithun is geen vroege vogel en gaat meestal de deur uit met de boterham in zijn hand.

Als iedereen het huis uit is begint ook mijn werkdag. Ik heb kantoor aan huis, dat is in deze situatie wel gemakkelijk. Als de jongens ’s middags uit school komen, lopen ze vaak even mijn kantoor binnen om bij te praten. En als ik ze uit school niet spreek, dan halen we dat in tijdens het avondeten. We nemen de dag door en bespreken wat er de komende dagen in ieders agenda staat. Bij het avondeten werken de jongens mee, ze dekken de tafel, ruimen af en hebben elk twee keer per week afwasbeurt: een keer samen met elkaar en een keer samen met mij. Eens in de twee weken koken ze. Zo doen ze ook iets terug te doen en leren zelfstandig te worden.’

Kijk eens terug
‘Het meeste klopte wel met wat ik van pleegouderschap verwacht had. We hebben geen eigen kinderen, we zijn altijd met z’n tweeën geweest en waren gewend aan een eigen dagindeling. In het begin heb je dan toch gasten in huis, vreemde mensen. Het duurt even voordat je aan elkaar gewend bent en er een gezamenlijk ritme is. We realiseerden ons toen ook dat het voor de kinderen tijd kost om in een vreemd huis aan vreemde mensen te wennen.

Ook vinden we niet allemaal dezelfde dingen leuk. De jongens moesten bijvoorbeeld wel even wennen aan fietsen en kamperen. Maar we hebben een modus gevonden, er zijn dingen die we samen doen en dingen voor ons zelf.’

Share |

De mening die in blogs worden geuit vertegenwoordigen niet noodzakelijk de formele opvatting van Lindenhout. Meer weten?

Waar moet ik zijn?

.

Folder Aspirant Pleegouders

Nieuwsbrief Pleegzorg
Meldt u aan voor de Nieuwsbrief Pleegzorg
*